TO UŚMIECH OCIEPLA

                 Codzienne nauczanie mistrzów Środa, 22 stycznia 2020 r.

Kiedy obawiasz się , 

 że zrobisz następny krok, nie zniechęcaj się,

 ale po prostu delikatnie obserwuj, jak możesz sobie poradzić 

z niektórymi starymi wzorami chaosu.  

Nie chodzi o to, że wpadłeś w zaległości lub regres, 

ale rozumiesz teraz, że masz do tego prawo 

i zdajesz sobie sprawę, jak bardzo jesteś blisko.

 Sztuka Shawna Hockinga www.teachingsofthemasters.org

BÓG I CZŁOWIEK



Bóg i człowiek
wielki ocean i mała kropla...
jesteś dzieckiem Wszechświata
pędzony przez mistyczne wiatry
i ta pajęczyna, która cię oplata po mistrzowsku
i nie ma w tobie jeszcze kłamstwa
i oczy świecą bez chmur...

błogosławieni ci
którzy potrafią się śmiać
błogosławieni ci
którzy potrafią na strunach wiatru grać
błogosławieni, którzy
uznają Boga we wszystkim
to w nich świeci Światło Prawdy
to w nich znajdziesz prawdziwą mądrość...

Vancouver
4 Jan. 2020

TO UŚMIECH OCIEPLA



To w ciemności
trudno znaleźć blask nadziei
... i droga jest długa
... i wiele rzeczy nie można zobaczyć

ale ty nie pozwól sobie
ukraść twojego uśmiechu...
to nadzieja twojej duszy
nieodłączny element istoty ludzkiej...

to światło twoich oczu
haftowanie twoich radości...
to uśmiech ociepla
klimat twojego serca...

Vancouver
19 Jan. 2020

WIESŁAWA




https://www.vismaya-maitreya.pl/wiersze_i_obrazy_wiersze_wieslawy_cz40.html

Uśmiechnij się bo jesteś w ukrytej kamerze.

To nie żart, to prawda mamy tysiące kibiców.

Uśmiech i przyzwolenie, gdyby gościły w naszych relacjach,

Byłoby nasze życie tak jak w starych standardach Gershwina.

 

Wtedy słuchając nie miałem pojęcia o tym, czego się słucha,

Świat wydawał się prosty i uczciwy jak bajki braci Grimm'a. 

Dzisiaj myślę i nie powiem, że i nie z nadzieją na zmianę,

Bo wiem, że stare nie wraca z tą samą wstęgą wspomnień.

Wykluje się coś nowego niespodziewanego dla malkontentów, jak i sceptyków,

Zaleje nas uczucie szczęścia i aha, towarzyszące powrotowi do nowego domu.

Który teraz będzie o tyle inny, o ile zapamiętany przez pryzmat doświadczeń życia,

Pamiętam to uczucie wewnętrznego spokoju takiego po powrocie z długich wakacji.

Zawsze dom wydawał się trochę za ciasny, pies za mały,

Zupa wspaniała, a babcia szczęśliwa i mama, żem wrócił.

Skrzypce czekały cierpliwe na dźwięki strun brzmienie,

Książki na swoich miejscach, gdzie być miały i kanarki.

W klatkach, bo poza mną, na wolności się nie słuchały,

Teraz widzicie mój uśmiech na twarzy i przyzwolenie?

.

Skok kwantowy

Skok kwantowy przyjdzie indywidualnie za sprawą fioletowego płomienia,

Z czasem będzie to miało wpływ na wspólne nasze postrzeganie umysłu ...

 Słyszałem dużo dyskusji w rodzaju: „Adamus mówi, że wszystko na zewnątrz jest moją energią,
Adamus: ale przecież wszyscy widzimy to samo. Jak może to wszystko być tylko moja energia?” 

 

Ano ponieważ zawarliśmy umowę, kiedy przychodzimy na tę planetę,
To jest naprawdę tak, że to coś sprawia, że ​​wszyscy widzimy to samo. 

Mamy coś w rodzaju wspólnej perspektywy w sposobie postrzegania wszystkiego,
Ale jednocześnie pod każdym innym kątem widzenia i oceny indywidualnej rzeczy. 




Widzimy to codziennie na przekładzie kwiatu bratka,
Nawet teraz w zimie pokazuje się wszędzie tu inaczej.

Każdy kwiat jest inny choć i podobnie zbudowany,
Z tych samych co do ilości i wyglądu liczby płatków.


 
Jednak w momencie, gdy zaczniemy zdawać sobie sprawę, że wszystko, co postrzegamy, 
To całkowicie nasza energia i że cała jest tu po to, żeby nam służyć, to wszystko tu zmieni.

Pisałem wcześniej o własnym bąblu, tak jak Adamus teraz o kokonie,
Przykład gąsienicy i motyla nie jest jedynym, bo drugim jest też ważka.


 
Nie mamy imaginalnego dysku, ponieważ to unikalna cecha gąsienicy i motyla, 
Ale za to mamy kwantowy jak ten wyżej, o nazwie Czysty Krystaliczny Płomień. 

Więc cieszmy się teraz życiem unikalnym gąsienicy,
Nie staraj się być na siłę motylem i próbować latać.

 



Żyjemy teraz w co najmniej dwóch światach jako obserwator,
A prawdopodobnie jako motyl sięgniemy po kilka następnych.

Sam skok może być niezauważalny dla naszego mózgu ciała,
Podobnie jak dla gąsienicy, ale zauważalny dla nas jako motyla.

Meraba przyzwalania w roku 2020

Meraba przyzwalania w roku 2020

Zróbmy małą merabę przyzwalania w roku 2020. Przyzwalania.

Dla wielu z was będzie to rok przełomowy, a jeśli nie w tym roku, 

to przełom niedługo nadejdzie. Rzecz nie w tym, żeby próbować osiągnąć go szybko, ale uda się to w tym roku wielu z was. 

I dużo się teraz dzieje w tym samym czasie, a wy macie tendencję do tkwienia w głowie. 

I zastanawiacie się, dlaczego boli was ciało i dlaczego czasem 

jesteście bardziej zdezorientowani niż kiedykolwiek wcześniej.

(zaczyna płynąć muzyka)

W tym roku będę to wciąż powtarzał: po prostu przyzwalajcie. 

Jeśli wasz dom się pali, przyzwalajcie. Naprawdę tak myślę. 

Nie żartuję. I nie, nie twierdzę, że wasz dom… no cóż, 

może kilka, ale niezbyt wiele. (kilka chichotów) J

a takich rzeczy nie robię, ale, no wiecie, to się zdarza.

Najważniejsze teraz dla wszystkich – dla Shaumbry, dla tych, 

którzy będą tego słuchać w przyszłości, 

a którzy dojdą do tego punktu – jest przyzwalanie,

 a to jest prawie wbrew skłonnościom człowieka. 

Obecnie chcecie przejmować większą kontrolę. 

Obecnie chcecie albo przyśpieszyć, albo spowolnić tempo, 

albo zrobić cokolwiek. Nie, przyzwalajcie.

Idziecie do lekarza, a lekarz mówi: 

„Przykro mi, ale stwierdzam to i to.” 

Wiem, że sprawa tego rodzaju jest naprawdę trudna, 

ale proszę was, byście przyzwolili. 

Taak, nawet w tym przypadku i to jest trudne. 

Lekarz mówi: „Cóż, masz dwa miesiące życia”, 

a wy myślicie: „Adamus powiedział, żeby przyzwalać. 

Jak mogę na to przyzwolić?” 

Naprawdę to właśnie mam na myśli, przyzwól na to. 

Dzieje się jeszcze coś innego.

Jeśli wasz partner was zostawi, nie użalajcie się nad sobą: „O, ja biedny”. 

Przyzwólcie na to. Mówiąc „zostawi” mam na myśli albo „Adios, żegnaj”, 

albo przejście do innych wymiarów. Przyzwólcie na to.

Tracicie pracę, przyzwólcie na to. Cokolwiek to będzie. Nieważne co. 

To naprawdę powinien być jedyny temat naszej dzisiejszej dyskusji, 

ale obowiązuje mnie umowa. 

Muszę spędzić z wami pewien określony czas… 

(nieco śmiechu). Ale przyzwalajcie.

Przyzwalajcie niezależnie od tego, co to jest.

Także jeśli wygracie na loterii, przyzwólcie na to. 

Przyzwalajcie na wszystko.

Nie czas teraz na próbę zarządzania lub manipulowania czymkolwiek w życiu. 

Dlatego mówię, żebyście zrezygnowali ze wszystkich postanowień noworocznych. 

Zrezygnujcie z diet. Zrezygnujcie z programu „doskonalenia siebie”. 

Pozbądźcie się wszelkich celów. Naprawdę. 

To nie jest rok na cele, na ludzkie cele. 

One wam tylko zaszkodzą.

Weźmy głęboki oddech w przyzwolenie.

https://tamar102a.blogspot.com/2020/01/seria-pasja-2020-shoud-5-zaprezentowany.html

Kokon

Wróćmy do głównego wątku i porozmawiajmy trochę o tej bardzo znanej metaforze 

– o gąsienicy i motylu. Jest naprawdę bardzo trafna, a ostatnio zauważyłem, 

że Cauldre nazywa teraz gąsienicami mugoli. (Adamus chichocze) 

To bardziej właściwe i prawdopodobnie mniej protekcjonalne niż nazywanie ich mugolami.

To taki piękny przykład tego, co się dzieje, stworzony przez waszą przyrodę. 

Oto gąsienica, która – podobnie jak ludzie 

– po prostu stara się być większą gąsienicą, 

mieć ładniejszy odcień zieleni niż reszta i próbuje wyhodować więcej nóg. 

Ale nagle coś zaczyna się dziać z gąsienicą. 

Zaczyna się rozpadać. Zaczyna jakby tracić rozum. 

Jej ciało już nie funkcjonuje tak dobrze. 

Traci pamięć i gąsienica obwinia za to starość 

albo zanieczyszczenie środowiska albo szkodliwą wodę i tym podobnie. 

Gąsienica przechodzi przez to wszystko i, 

oczywiście, obwinia wszystko dookoła, 

nie próbując zatrzymać się bodaj na chwilę, 

żeby zapytać siebie: „Co się tak naprawdę dzieje?” 

Nie zatrzymując się, żeby po prostu przyzwolić.

Dalej: to już wiadomo tyle razy pisałem,
O gąsienicy zamieniającej się w motyla.

autor blogu

Brama

Czy istnieją bramy czasowe, czy czasoprzestrzenne,

Podobnie jak wrota i czarne dziury te znane fizykom?

Według mnie istnieją wszędzie i w każdej najmniejszej komórce materii,

Podobnie i w atomie w formie struktury siatki pola elektromagnetycznego.

Zachowuje to pewną gęstość i ścisłość energii w formie materii,

Na wyższym poziomie częstotliwości jeszcze bardziej subtelną.

Podobnie jak powyżej samolot nie utrzyma się w powietrzu,

Musi opaść niżej i wylądować w większej gęstości na ziemi.

   

W makrokosmosie widać to wyraźnie, że siatka przyjmuje kształt dysku,

Im bardziej zagęszczona energia materii przyjmuje kształt kuli jak ziemia.

Gdy schodzimy poniżej poziomu materii do atomu staje się pustym atomem,

Co ciekawe w 98% i zapewne gęstym dla następnego poziomu rozrzedzenia.

To takie moje wcześniejsze rozważania, które doprowadziły mnie do tego,

Że znalazłem się w szpitalu po to, aby mnie pokazać to jeszcze dokładniej.

Po zabiegu wszczepienia kardiowertera byłem jakiś czas znieczulony fentanylem,

Stąd pewnie było łatwiej mi zobaczyć całkiem na jawie siatkę jak firankę z oczek.

Zawisła przede mną w sposób naturalny, bo gdy leżałem na łóżku szpitalnym,

Widziałem ją bielusieńką i żywo reagującą na dotyk wyciągniętej do niej ręki.

Szybko ją cofnąłem i stwierdziłem, że reaguje na moje myśli,

Zbliża się lub oddala i w zależności powiększa lub zmniejsza. 

Wtedy jak pamiętam, te oczka kojarzyłem jako Kwiaty Życia Melchizedeka,

Szybko zrozumiałem widząc te artefakty, że nie byłem w tym odosobniony.

Teraz już po latach jak sobie przypominam mogłem zobaczyć coś co jest kwiatem,

A zarazem tym wszystkim co opisują inni, jako bramy, wrota czasu i czarne dziury.

Wąż połykający własną ogon to symbol świętej geometrii zwijania,

Jak kłębek nici czasu stanowiący ten jeden wszechświata kłębek bytu.

Ścianki nici czasu oddzielają nas jak powięź od siatki elektromagnetycznej,

Ale po moich doświadczeniach z nią wierzę, że możemy w niej podróżować.

W zasadzie tak wpadając w oczka, to wlatywałem do innych światów równoległych,

Świadomością, która jak się potem okazało była widoczna, jak u nas UFO na niebie.

Powoli wszystko zaczyna się jak gdyby układać, że wraz z naszym rozwojem,

Chęciami i zainteresowaniem poszerzamy świadomość do jej stopnia widzenia.

Zapewne tak samo jest mówiąc: jak na górze tak na dole w cudzysłowie,

Rozdzielają częstotliwości wibracji postrzegania makro i mikrokosmosu.

 

Dualizm

dzieło: Aaarona Pilanda

"Wszystkie obiekty powstają tylko wtedy, gdy nasza uwaga jest skierowana na nie. 

Akt skierowania naszej uwagi na coś, co wydaje się być tym, co nazywamy myśleniem. 

W samopoznaniu wycofujemy naszą uwagę z myśli i przedmiotów,

 tak aby uwaga spoczywała w sobie bez żadnych oscylacji. 

Umieszczanie naszej uwagi w samoświadomej istocie jest samo zapytaniem, 

gdzie istnieje automatyczne ustąpienie aktywności umysłowej. 

Gdy uwaga nie porusza się nigdzie, ale odpoczywa w samoświadomej istocie 

''jestem'', tam jest self-knoweldge. Więc self-inquiry nie jest robienie, ale istota. 

Jest to sztuka znająca siebie poprzez bycie sobą. 

Samokontrola jest praktyką właśnie być uważnie i czujnie samoświadomym tak, 

że nie ma miejsca na myślenie lub obiektywną wiedzę.
Obecnie wierzysz, że jesteś skończoną istotą

i od tego stanu wyobrażasz sobie wszechmocnego Boga 

i starasz się nawiązać relację z tym wyobrażonym Bogiem myślącym, 

który jest od ciebie oddzielony. 

Taki związek jest dualistyczny i zawsze jest w nim element konfliktu. 

W takich okolicznościach poddanie się wyobrażonemu Bogu nigdy nie jest całkowite. 

Z drugiej strony, jeżeli prowadzisz badania nad sobą i doświadczasz siebie samego, 

to znaczy, że doświadczasz Boga w sposób niedualistyczny i nie byłoby konfliktu,

 poddanie się jest kompletne, a umysł sam ustępuje".
- P.V.S. Suryanarayana Raju

Czy dualizm w świętej geometrii tak wygląda,
Że nasza podróż życia wygląda tak podobnie...

Jak znak węża połykającego własny ogon odzwierciedla,
Naszą historię życia jak i jedność ze wszystkim w sobie?

W swoim czasie na mnie zrobił podobne wrażenie film s.f,
O tym jak bohater zmienił się w malca podróżującego w ciele.

Tak jakby się przenicował wchodząc w siebie,
I podróżował poznając własną fizjologię ciała.



Dualizm w praktyce musi się pokrywać z tym duchowym,
Podobnie jak odzwierciedleniem myśli staje się materia ...

Wszystko się teraz ze wszystkim łączy i staje się jedno dla drugiego tłem,
Aby to co się odzwierciedla jak w krzywym lustrze można było poprawić.



Otwarty umysł poszerza świadomość na całość zapisu Akaszy,
W zasadzie tak z jednego punktu powstania tworzy się obraz.

Każdy ma swój własny obraz i każdy na swoim zdobywa doświadczenie,
Nie tylko kultura, ale i rozsądek podpowiada, aby się nie narzucać swoim;




http://tamar102a.blogspot.com/2020/01/dwoistosc-czii.html

https://www.youtube.com/watch?v=ZMQnZW6Pcp8 Samadhi

A propos

Współczesna paranoja wychowania dziecka przez obcych,
Mam nadzieję, że długo już nie pożyje i wróci stara szkoła.

Po za rodzicami i Internetem wróci stara szkoła ateńska,
Gdzie jeden uczeń miał jednego nauczyciela przyjaciela.

To tak, a propos dnia babci i dziadka,
Ciężko nam wnuki czymś zaskoczyć.

Dawniej łatwo było się wykpić czekoladą i cukierkami,
Ale zawsze najcenniejsza jest ta nasza obecność dyżurna ...



Umknęła ich gdzieś z czasem ta radość niewinna,
Za szybko wyrosły w dorosłość, tylko też i po co?

Nie musimy wiedzy przechowywać w głowie i uczyć się na pamięć,
Musimy zacząć ich uczyć samodzielnego myślenia i tworzenia magii.





Chodzi o postęp ten w kierunku czystego światła.
Najwyższa częstotliwość... Nie WOLNO się cofać!

Więc nie możesz ewoluować w kierunku Mroku, to nie działa w ten sposób.
Ewolucja oznacza postęp tylko w kierunku Światła. Od strachu do Miłości ...

Żyjemy w drapieżnym wymiarze i jedynym wyjściem jest przestać grać w ich grę.
Obudźcie się, kim jesteście! W ten sposób zmieniamy wszystko! Nie ma innej drogi!

Franz Kafka (1883–1924), który nigdy nie ożenił się i nie miał dzieci, 

chodził po berlińskim parku Steglitz w wieku 40 lat, 

kiedy zobaczył małą dziewczynę, która płakała, bo straciła ulubioną lalkę. 

Ona i Kafka na próżno szukali lalki. Kafka powiedział jej, 

żeby się z nim spotkała następnego dnia, i ze razem ponownie przeszukają.

Następnego dnia, kiedy wciąż nie znaleźli lalki, 

Kafka dał dziewczynie list „napisany” przez lalkę, 

który powiedział: „Proszę nie płacz. Pojechałem na wycieczkę, 

aby zobaczyć świat. napisze do ciebie o moich przygodach. "

Tak rozpoczęła się historia, która trwała do końca życia Kafki.
Kiedy się spotkali, Kafka czytał jej starannie skomponowane listy z przygodami
i rozmowami o ukochanej lalce, którą dziewczynka uznała za uroczą.
W końcu Kafka przeczytał jej list z historią,
która sprowadziła lalkę z powrotem do Berlina, a potem dał jej kupioną lalkę.
„Ona wcale nie wygląda jak moja lalka” - powiedziała.
Kafka dał jej kolejny list który mówił: „Moje podróże mnie zmieniły”.
Dziewczyna przytuliła nową lalkę i zaniosła ją do domu.
Rok później Kafka zmarł.
Kilka lat później dorosła dziewczyna znalazła list w niezauważalnej kolumnie lalki.
Mały list podpisany przez Kafkę : „Wszystko, co kochasz,
prawdopodobnie zostanie utracone,
ale na końcu miłość powróci w inny sposób.”

Jak wyjść z przekonań własnego umysłu?

Jak wyjść z przekonań własnego umysłu?

Nie da się tego zrobić w gwarze tego świata.

Podobnie jak nie da się tego zrobić innym i za nich samych,

Dlatego nie warto na ten temat z innymi dyskutować i winić.

Nie znajdziemy tak z bliskimi wspólny język, bo jesteśmy wymieszani,

Jak zupa świadomości na indywidualne nasze samo-świadomości bytu.

Samoświadomość nasza umysłu to kropka na tle Świadomości,

Ściskana przez umysł aby czasem z jego rąk nie uciekła do bytu.

To wiedza dotychczas tak trudno zdobywana,

A więc tylko uczucie może ten uścisk zwolnić.

Dlatego tyle się mówi o miłości i nic z tego nie wynika,

Bo słowa bez uczuć tego nie zastąpi trzeba coś przeżyć!

 

Nawet uczucie nienawiści ma większą szansę na rozwarcie uścisku,

Dlatego sądzę, że nawet ten spektakl jej i strachu w mediach da radę.

To wyjście kropki samoświadomości z umysłu daje nadzieję,

Czasami w formie gniewu wybuchu do Świadomości oceanu.

Jak wyjść z przekonań własnego umysłu?

Cały czas to robimy za sprawą dwoistości.

Oceniając porównując co dobre, albo złe u innych,

Aby w końcu wracając do siebie przestać to robić.

Większości ludzi myśli, że gdy zamkną oczy to ich nie widać. 

W ten o to sposób postrzegają rzeczywistość wirtualnie. 

Po przez ignorancję prawdy obiektywnej, która jest trudna,

 Sami zatrącają się w głębinach własnej prawdy subiektywnej.

 

Jak wyjść z przekonań własnego umysłu?
Należy przyjąć że jestem kropką w Centrum.

Wszystkiego co jest czyli Źródła wszechrzeczy i jego częścią,

Wszystko to co mnie otacza, to powoli się przede mną otwiera.

Nam się może wydawać, że to wszystko odnosi się do przewodników i aniołów Jaźni, 

Czy innych dusz, ale to nie tak, to się odnosi do nas samych i do Źródła Stwórczego.

Ono żyje w każdym z nas, a także reprezentuje sobą nas wszystkich wielu... 

Bo nie łatwym jest to opisać, jak to możliwe, że dusza może być wypełniona,

Nami, innymi duszami, innymi istotami, innymi energiami, a przecież tak jest. 

 

Na tym polega moc wielowymiarowości, która jest pozbawiona określonego miejsca,

Jak i czasu, ale która siedzi nam na kolanach i z wypisanym imieniem każdego z nas.

Na tym polega współpraca ducha z każdym z nas:

https://tamar102a.blogspot.com/2020/01/wspopraca-z-duchem.html 

Żyjemy jak gdyby na skorupce powierzchni jajka wszystkiego co jest,
A na niej i pod nią projektujemy sobie sami jej zawartość postrzegania.

A może?