Elochim pokoju

https://www.dropbox.com/s/8ddxyfumptz4z32/Trillium-%20Excerpted%20Version%20.mp3?dl=0

https://winowinowinocd.blogspot.com/2018/10/pokoj-na-ziemi-zalezy-od-poziomu.html

Poziom pokoju zależy od poziomu ludzkiej świadomości,

Przekonałem się o tym, gdy zafundowałem sobie wizje...

Zawsze zastanawiałem się skąd u mnie tyle było złości,

Gdy rzuciłem w kolegę kamieniem raniąc do w czoło.

Przeraziła mnie precyzja siła i celność rzutu, gdy to zrobiłem,

Tak jakby nie byłem sobą, a obca we mnie siła pierwotnej złości.

Daleka od wizji anioła jaki sobie wyobrażałem jako pacyfista i to z natury,

A jednak i teraz miałem w sobie coś co sprowadziło mnie nawet do woja.

Nosiłem broń na ćwiczeniach ze strachem bym nie musiał jej użyć,

To skłoniło mnie do zafundowania sobie wizji poprzednich wcieleń.

Jak się okazało było ich siedem i ze sobą ściśle powiązanych,

Nie tak jak serial z tymi samymi aktorami, ale konsekwencjami.

Konsekwencje wyborów jednego i niezałatwionych w nich spraw,

Rzutowały jak gdyby z góry na nowe życie i nieomal od początku.

Nawet w tym chyba już ostatnim przed zmianą postrzegania jako 4 latek,

Kopnąłem ze złością hitlerowca w nogę, gdy chciał psa wilczura do sań.

Daleki byłem od nastawiania drugiego policzka, ale już walczyłem o sprawiedliwość,

Nie siedzi we mnie teraz złość, bo została łagodnie doprowadzona do wewnętrznej siły.

Nie było łatwo nawet w tym wcieleniu panować na sobą,

Dlatego w efekcie końcowym było to na pograniczu depresji.

Zawał i jego konsekwencje dokonały we mnie resztę przemiany,

Teraz niezależnie od decyzji racji nie zabiłbym nawet muchy ...

Kontakt z Wyższym siebie samego już reszty dokonał i mam siłę i łagodność,

Wynikającą z pewności, że nic mnie już nie czeka złego z Elochimem pokoju.

 

'Na ogrodach społecznych
na dystansach
filozoficznych hipotez
żeruje egoistyczna
koordynacja myśli i czynów
Mocną stroną zjawiska
egoizmu jest zaborczość
i gwiazdki subiektywnych pociech
Strach przed utratą
czegokolwiek spoczywa
w ogromnym pancerniku ciała
Wystarczy mała kulka
cywilizowanej chemii
i już wokół pokoleń dominuje
ból i rozpacz
Tryumf wiedzy oznacza
ogromną kampanię
przeciwko najmniejszym
nawet gestom miłości
Nieszczęścia chodzą parami
Strach i nienawiść -
oto zdobycz obrabowanego
serca z kochania
A Miłości nie da się
niczym zastąpić
nawet gdyby z pomocą
przyszły komputery'
/kolega/ Wiesiu

„Jeśli widzę, że się kłócisz w swoim mieszkaniu z rodziną, ja uciekam z tego pokoju”
 - słowa Ojca Pio.

Wiedza uniwersalna cz 2

Prawdziwa siła

Prawdziwa siła czeka w szepcie. Pod warstwą gruntu. Jest wypoczęta. Nie zgina się, nie rzuca, ani nie chwyta, gdyż nie składa się z mięśni. Ani z kości. Ani z umysłu. Ani nawet z niczego co ludzkie. Zapamiętaj to. Siła nie jest tym, czym nauczono cię, że jest. Siła jest wewnętrznym spojrzeniem, które dostrzega ja jestem my jesteśmy, a następnie ubiera nasze codzienne działania w ten elegancki ubiór i w nic innego.

James

Panie Stworzenia, chcę wtopić się tu na trwałe,

Dźwięcząc z Tobą razem i na chwałę istnienia,

Jedną pieśnią chwały Boga, jak w czasie świtu,

Gdy przychodzi czas na pisanie tu w ciągu dnia!

Nic tak nas nie łączy, jako dźwięk w nas samych,

Niech to trwa, tak jak o świcie i przez czas cały!

Współbrzmieć i być świadomym, to nasza misja,

Współuczestniczenia w tym procesie przemiany,

To te podstawowe zadanie każdego Wędrowca,

Patrzeć i brać udział w tym spektaklu tworzenia,

Być przygotowanym i nie ograniczając tu siebie,

I dając dobry przykład dla innych pozostałych,

Świadomych, czy też nie świadomych udziału!

To nasze zadanie teraz na najbliższą przyszłość!

Wysubtelnienie komórek, to nasz tu cel zadania,

Za dźwiękiem, bo nie ma czasu na to powtórne...

Tchnienie, bo wszystko się kończy i w nas zaczyna!

Wszystko to już od nas tu samych zależy,

Musisz za dźwiękiem tak samo i jak one,

Razem zadźwięczeć i ze światłem w nich!

A ta chwila i ten dzień, jak dla koralowca,

To ten krótki czas, jak jeden dzień w roku,

Aby się oderwać i popłynąć w dal oceanu,

Szansa aby dotrzeć sam do nowego brzegu,

Dopłynąć i dobić, oraz się tam zagnieździć,

Będzie też taka sama, jak dla jaj koralowca,

W naturze nie ma już specjalnych wyjątków,

By nowe życie jak kolonię zakładać i są takie,

Jak szanse plemnika, do jaja tworzącego nas

Amen!

Cienkie bywają te nici nieporozumienia,

Między wątpliwościami, a ostrożnością,

Tak jak między nienawiścią, a miłością,

A jedynie prawdziwa wiara ich nie ma,

Aby tu nie stała się zwykłą naiwnością,

Bądźmy naiwni, ostrożni jak i uważni,

Nie dawajmy się wykiwać ciemnym,

Ale trzeba zawsze wierzyć i w dobro,

Łatwo rozpoznać przebranego wilka.

Naiwność Waszą zostawcie nam teraz,

Wobec ciemnych zachowajcie ostrożność!

Kto się skrywa przed urzędem podatkowym,

Może nie być uczciwym i dla swego klienta,

Kiedy taka ostrożność staje się podejrzeniem,

To wtedy, gdy już choć raz nas ktoś oszukał,

Lepiej być ofiarą już dla samych ciemnych,

Niż podejrzewać o wszystko tu wszystkich!

Stoję tak Panie, przed kolejną Bramą,

Dobrze, że nie ograniczającą te słowa,

Co spłynie za każdą nową i następną,

Czy też wszystko zacznie się od nowa?

Myślę, że tak jak też z naszym ciałem,

Jak każda tutaj nowa droga Wędrowca!

Podobno dobrze pięknym odpłacać,

A naiwnością, na szlachetne słowa,

Od piękna, nigdy się nie odwracaj,

Nie szpeć słów wyzwiskiem mowy,

Przekleństwami i zaprzeczeniami,

Nie zaśmiecaj nie godnymi głowy.

A dotyczy to prawie wszystkiego!

Noszę w sobie moc pewności swego,

Nie o przekłamanie słowa tutaj chodzi,

Lecz bezwzględne posłuszeństwo Panu,

Tak to można podsumować kontrakt,

Z jednorodnym dla mnie Mistrzem !

Masz go w sobie, ale tylko tu i wtedy,

Gdy zachowasz bezwzględne dążenie,

I bez podejrzeń, wątpliwości i pytań,

O te dowody, a głównie bezpośrednie,

A na pośrednie sam się już otwierasz.

Tak należy traktować wiarę 'kwiatu',

Bo inaczej ulotni się jak jego zapach!

Moc wszystkiego bierze się z prądem,

Nurtu wody, gdy idziemy mu naprzeciw,

To jak pod prąd wodospadu i tak jak łosoś,

Pokonujący kolejne kaskady płetw mocą,

Własnego tutaj dążenia, bo stawiany opór,

Co będzie wzmacniał dążenie do przodu.

A to dążenie jest składaną jedyną ofiarą!

Nie całopalenie baranka próśb o więcej,

Samobójcze są podróże astralne i wglądy!

Nie ma nic złego w zaglądaniu do sąsiada,

Jedynym to złem może być nasza intencja,

Nie to pokrętne i cel uświęcające środki,

Chyba, że nie kosztem swego bliźniego,

Co na ogół staje się nie możliwe wtedy,

Gdy nie znamy karmy i jego motywów.

Moc dążenia, to klucz do wszystkiego!

Dążenie teraz nam świadomość otwiera,

Dążenie do samego siebie i od wewnątrz,

Nie zmuszaj swą wolą innego człowieka.

Gdy teraz w dążeniu idziemy prostą drogą,

Ani wiek i wykształcenie jest przeszkodą!

Moc dążenia nie ma granic ograniczeń,

Pękają, jak łuskwiny naszego orzecha,

Wyciągając nas na powierzchnię jaźni,

Wtedy to zaczynamy na nowo wzrastać,

Bez obciążeń zaszłej naszej przeszłości!

Nikt nie może nam w tym przeszkadzać,

Jesteś wolny duchem i we własnym ciele,

Przestanie być ono usypiającym płaszczem,

Przyjdzie czas, na uwalnianie innych braci,

Skrępowanych tu ograniczeniami rozumu,

Nie wolno im nic gwałtownie zabierać,

Muszą sami się z niego uwolnić powoli,

Każdy tu ruch i z zewnątrz, wywoła opór,

Muszą sami się uwolnić, od wewnątrz!

Jest nadzieja, że obudzimy ich na czas!

Jeśli już czytacie sami te przekazy,

To już jesteście w zasadzie z nami,

Zobaczycie w sobie zmiany w sposobie;

Myślenia, zdrowia, ciała i postrzegania,

Właściwego podejścia do zagadnień życia!

Pozbędziecie się też całkowicie strachu;

Przed czymkolwiek, co was tu spotyka,

Nie tylko przed stratą pieniędzy i domu!

To stanie się tym parasolem ochronnym,

A świecić będziecie tak dla nas wyraźnie,

                         Że siły chaosu będą Was omijać z daleka,

I to z należytym respektem i szacunkiem.

Stąd wszystko będzie się wokół Was i nas,

Oraz i Waszych bliskich zmieniać na tyle,

Że zmieni to Wasze już otoczenie wokół!

Tak właśnie będziecie się świat zmieniać!

Po to żeby zmiana była dla Was widoczna,

Musi być ona poparta siłą mocy dążenia,

To tak jak w przypadku tu indywidualnym,

Jak i w kumulacji wielu tu dążących osób.

Podobnie dzieje się w kontaktach z nami,

Myśląc intensywnie nad ich rozwiązaniem,

Zawierającym naukowe i ludzkie problemy!

W tym samym czasie wpadają pomysły uczonym,

Jak też podobne przesyłane do nich rozwiązania!

Jedna indywidualna osoba wzrastając,

Zwiększa teraz stale mocy swej potęgę,

Lecz świadomość połączona z innymi,

                     Np. z dwunastkami rośnie już w potęgę,

To jak przyspieszony pociąg ekspresowy,

Siły ujarzmiającej chaos i w taki sposób,

Że zbliżają się do tego im znanego punktu,

Coraz szybciej i łatwiej, gdzie sam Stwórca,

Odpowiada i nieomalże na nie natychmiast!

Jednocześnie weną obdarzając niezależnie,

Czy razem są, czy to osobno i ze sobą dążą!

Dlatego jeśli to dotyczy nowych wynalazków,

Często też i ludzi małostkowych spierających,

Już w urzędzie patentowym, o czas rejestracji,

Stwórca nie dzieli ich na lepszych i gorszych,

Jak ojciec swoim dzieciom i po równo rozdziela,

Jak deszcz pada tam gdzie żyzna gleba, nie jałowa!

Nie na pustyni, ale tam gdzie więcej jest otwartych,

I włączonych odbiorników do sieci telewizyjnych,

Nie tych zepsutych, zapomnianych i zamkniętych!

Program taki leci jak przysłowiowa manna z nieba,

Gdy chcesz go odebrać musisz włączyć się do sieci,

Bez dążenia i wtyczki do kontaktu i sieci, to będzie,

Jak i inne urządzenia, a to nie możliwe, nawet teraz,

Bezprzewodowy telefon, też musi mieć swój zasięg,

Baterię, stację nadawczo-odbiorczą i to z programem!


 

Żyć świadomie

Nieco starszy o co najmniej 30 lat czytałem z zachwytem,

Każdego dnia jedną strofę do przemyślenia nad życiem ...

Co ciekawe nawet po dłuższym czasie wracając znajdowałem nowe,

Spojrzenie na myśl, strofę i całość książki, takie są właśnie Wedy ...

Jeśli o nich powiesz swoją prawdę każdy ją odrzuci,

Ale gdy raz przeczyta nigdy już nie zapomni wrócić.

Nie warto mówić prawdy o nich wprost, bo i ona sama straci,

Albo swego właściciela, albo sens treści życia, albo przyjaciela.

Jak już wiemy świat jest naszym postrzeganiem treści,

Jaką sobie przyswoiliśmy z życia i podobnie z książek.

Warto czytać mądre nawet jak na początku nie rozumiemy,

Niż oglądać cudze życie przeniesione iluzyjnie na papier.

Dlatego, że z tak pozyskanych myśli tworzymy swój naszym postrzeganiem,

Wydaje się nam, że jest inaczej, bo na te nasze nakładają się innych przeżycia.

Zamiast szukać naszej percepcji wśród innych poglądów życia u innych,

Lepiej trzymać się po środku tego naszego wewnętrznego z zewnętrznym.

Tak możemy tworzyć swój własny świat i ten czysty,

Tam leży nasza potęga tworzenia tego co my chcemy.

Lampką w tej ciemności jest wiedza,

Ale kluczem do całości jest prawda.

A na koniec i początek nowej drogi zrozumienia:

Wiedza Uniwersalna cz 1

Codziennie zaczynaj życie i to właściwie wszystko,

Jak gdybyś je rozpoczynał teraz od nowa i od nowa.

I w każdej takiej sekundzie zastanowienia,

Myśli jak w czasie chwili słów jako mowy.

Ma się to zaczynać, jak wytrysk strumienia!

Tam mnie szukaj, gdzie jest szum potoku,

I tam też, gdzie zapach niezapominajek,

Gdzie cisza razi samym brakiem słowa,

Tam mnie szukaj, gdzie się ona pochyla,

Z czcią nabożeństwa uczuć i bez słowa.

Coraz bardziej nasza rzeczywistość,

Zagęszcza to obecne 'pojęcie czasu',

Stawia cię, tak jak nasienie orzecha,

Ciasnym, zagęszczonym, zamkniętym,

Jak szczura w ciemnym pomieszczeniu,

I jak ptaka, w coraz to mniejszej klatce!

Co jest jej celem i prawdą wszystkiego,

Jako orzech musisz zrozumieć w środku,

Z góry być na wszystko przygotowanym,

Ściśniętym z sobą, jak gdyby od środka,

Świadomością tego zamkniętego układu!

To on Cię więzi i kurczowo trzyma,

To on nieznośnie na Ciebie napiera!

Zachować musisz spokój aż do końca,

Odrzucając to, co cię tutaj tak trzyma.

Muszą w końcu pęknąć ograniczenia!

Wtedy możesz już wyjść na zewnątrz,

Dojrzały, jak orzech w skorupce łupiny,

Który sam nie musi już zawczasu pękać!

Wystarczy dostroić się do Stworzenia,

A ta skorupa ograniczeń popęka sama,

Nie musisz stukać, jak pisklę od środka,

W skorupkę swych tu ograniczeń jajka!

Aby wszystkie wątpliwości się rozwiały.

 Sam nie będziesz powstrzymywać życia,

Bo jego nikt i nic nie może zatrzymać,

Jak płynącego w dół rwącego potoku!

Nie ma teraz już przeszkód i zastoju,

Jedynie to co jest to własna udręka,

Że coś go może tutaj, powstrzymać!

Nie bój się, a wystarczy się dostroić,

Nikt tutaj i tam nikogo nie ogranicza,

A jeżeli już to robicie, to wy to sami!

Każdy jest tutaj panem rzeczywistości,

Czas jako pojęcie was wiąże i zamyka,

Każdy ma swój tu świat indywidualny,

Tak jak orzech, tę swoją własną łupinę!

Nikt z zewnątrz ją już nie roztrzaska,

Ty sam od środka musisz ją rozsadzić,

Siłą świadomości i własnego dążenia,

Mocą własnych chęci postępu by tutaj

Swoje zmysły na oba światy uwolnić!

Jesteście tak jak ptaki przed odlotem,

Jak nasiona uwalniane z ich łuskwin,

Jedynie czego i co się należy obawiać,

To właśnie strachu własnej wyobraźni!

Nie da się jej uwięzić, w jeden schemat,

Dla każdego życie pisze go tutaj inaczej,

Tak jak czym innym każdemu doskwiera,

Każdy  w nim co innego widzi, postrzega,

Reaguje też inaczej i zmysłowo go odbiera,

Co innego będzie w ręku sam już trzymał...

Tak jakby skądinąd spodziewał się pomocy!

Musisz sam wycofać zmysły z tego jednego,

Aby do drugiego świata się sam już dostroić!

Stąd to porównanie do naszych tu narodzin,

Słusznie, bo przecież tak już nie raz tak było,

Za tą sprawą tu każdego w świetle narodzin!

Nikt tego tutaj świata nie widzi i go nie zna.

Będzie doświadczał oświecenia i sam raczkował,

Uczył się na nowo poznawać i doświadczać,

Aby nie stać już się dorosłym i to od razu!

Podobnie jest z owocami tych od nasion,

Jak i z komórkami rozrodczymi drzewa,

Wszystko tutaj odbywa się w kolejności,

Podobnie tak jest z naszą ziemią, Gają!

Jest Ona jednym organizmem żywym,

Tak jak my i pojedyncza komórka ciała.

Więc jak wszyscy stoi przed spektaklem,

Oczekiwanym przez mieszkańców ziemi.

Co będzie, gdy się sama uwolni z łupiny,

Czy załapiemy się na Jej dalszy rozwój?

Czy jesteśmy komórkami macierzystymi,

Czy od nas Jej rozwój zależy i to w każdą

Z możliwych dla Niej rozwiązań, a może?

To my tu o tym decydujemy o wszystkim?

Skazując Ją na rozwój lub przyszłą zagładę!

Czy to mamy w tryumfie wzrastać jako dąb,

Na pogorzelisku, by samo życie dalej trwało,

Ale już te nowe i w tym nowym jego wymiarze.

Bo nikt je tak naprawdę nie może zakończyć,

Może ulec jedynie rozproszeniu, by już potem,

Stać się nową glebą dla innych i dla nowych!

Nowi przyjdą i już do nowych drzwi pukają,

By im otworzyć wewnętrzne oczy na światy,

Po to aby ich świadomość poszerzyć wiedzą!

Gaja ta nasza planeta gazowa i ziemia,

Jako żywa kuleczka jajowa koralowca,

W oceanie bezkresnym wszechświata!

To ten żywy organizm dwutlenku węgla,

Może ma podobne zadania, co komórka,

Przed i po, jak i w trakcie zapładniania

Życia, jak każda z których się ono składa,

Czy tak jak wszystkie ona dokądś zmierza,

Tak jak i one wzrasta, dzieli się i zapładnia,

Tak jak i my i całe życie w Makrokosmosie?

Czy jest teraz jak i nasze tu przed podziałem?

Czy z czasem będzie się łączyć, syntetyzować?

P.S...      To są te moje dręczące pytania, na które jest,

Jak najwięcej prawdopodobnych na „tak” odpowiedzi!
/napisane w roku 2007, zaraz na początku, po przeczytaniu
Wiedzy Unitarnej IJP. APPEL-GUERY/

Trochę wspomnień, jak się na nowo urodziłem...

 

Tuż przed końcem tysiąclecia interesowałem się taśmami w/g Monroe, 

Ściągnąłem je z zagranicy i to one pozwoliły mi poznać Martę i Marię.

Na samym kursie latania astralnego wg s-s Monroe pod Górą Żar, 

Tam po wyjściu prowadzących po zajęciach i dwóch uczestników.

Maria odebrała dla nas pozostałych dwunastu osób przekaz: 

List powitalny i pożegnalny.

21.061999 r. Bielsko Biała.

Wartością Waszych spotkań przy wspólnym stole
 i rozmowach o Bogu jest otwieranie serca 
i duszy dla miłości i dla poszerzania wiedzy. 
Znam Wasze troski, Waszą walkę i Wasze małe zwycięstwa, 
troszczę się o Was, bom Waszym Ojcem i Matką i Bratem.
Każdy z Was ma swoją drogę, 
swój los i jest małym lustereczkiem Ojca Nad Ojcami –
I każdy ma swoją rację, każdy jest bowiem jedną świetlistą kroplą Boga, 
a więc kochajcie się wzajemnie pomimo różnic w Waszych drogach i poglądach.
Ja jestem tam, gdzie miłość króluje i tam, gdzie słyszę błagania o pomoc. 
Wy, zaręczam Wam, wyszliście już na prostą. Łzy za Wami, 
klęski za Wami, a przed Wami praca i długa droga rozwoju. 
Idźcie zawsze prawą stroną życia – tam bądźcie jednością, prawością i miłością. 
Przybliżajcie swoim braciom na niższym poziomie rozwoju Boga, 
który jest Światłością Dnia i Nadzieją – bo miłość to właśnie siostra nadziei.

Błogosławię Was Sai





 

25.06.1999 r. Bielsko Biała

Fakty, które przed Wami roztoczę już niedługo będą podstawą Waszego zrozumienia
 i celu, który przed Wami wszystkimi stawiam. 
Wybrałem Was dla siebie, abyście w swoich sercach rozpoznali moją wolę wśród braci. 
Dlatego wszyscy musicie wykazać, 
żeście wiarygodni swoim przykładem dla innych musicie świecić jak płomyki prawdy i miłości. Czystość Waszych serc i dusz – oraz mózg, który został usprawniony 
– będzie podstawą trudnej pracy wśród ludzi. 

Dbajcie o czystość myśli i rąk – bowiem Waszą energią, którą będziecie rozdawać, 
będziecie znaczyć tych, którzy wejdą na wyższy etap rozwoju. 
Jest Was wielu, ale nie wszyscy to czynią świadomie.
Ważcie swoje słowa, które będziecie nieść jak kaganek oświecenia 
– nie wstydźcie się mówić o Bogu, o miłości i nadziei na przyszłość, 
ale nikomu nie narzucajcie swojego zdania. 
Odpowiadajcie tylko tym, którzy będą pytać. 
Byłoby dobrze, gdybyście mogli gromadzić się w jakiś małych grupach, 
gdzie będziecie dyskutować na wybrane tematy. 

Ja Wam pomogę – i niebawem zorientujecie się, że Wasze życie nabiera rozpędu i wielkiego znaczenia nie tylko dla Was, ale dla ludzkości.
Powinniście także pomedytować na tle muzyki lub na tle swojej miłości 
i zrozumienia w odniesieniu do oczyszczania Ziemi – matki Waszych ciał. 
Wysyłajcie jej miłość i przeproście za wszystkie brudy, którymi ją ludzkość zanieczyściła. 
Wysyłajcie jej siłę i odporność, aby mogła powstrzymać sama siebie w swych wstrząsach,
 które w rezultacie Was zniszczą. 
Módlcie się za wszystkich i wysyłajcie miłość do każdego serca 
i otaczajcie każdego ochronną powłoką Boskiej energii. 
Bez tej ochrony i bez tej miłości może zginąć około 80% ludzkości. 
Dlatego chcę czas zawrócić i zdjąć karmę Ziemi – a Ja w Was, 
a Wy we mnie pomożecie mi w tym, bośmy zjednoczeni i jedno jesteśmy. 

Jesteście wybrani. A więc do roboty moje dzieci!

Nie jesteście samotni i Ja
też nie jestem samotny-

Wasz Ojciec i Matka

Emocje

To odwieczny spór formy z treścią!!!!

Bo, gdy forma jak się wypnie tak na nas,

To przeważnie sens wypowiedzi zasłania.

Sama jako reklama już zbiera zwolenników ocen, 
A więc nie patrz długo na formę, bo ci treść uleci. 

A treść?... treść siedzi cicho i trochę skromnie.

A potem jakoś sens sam jej do głowy wnika. 

I tak jak wirus postrzeganie świata zmienia,

Bo tak odbywa się transformacja jej energii.

A więc słuchajmy już tylko treści wypowiedzi,

A nie to, kto co i jak mówi i z jakiej ambony! 



Często szczególnie na otwartym dla wszystkich fejsie,
Odbywają się zamiast dyskusji przepychanki słowne.

Gdyby tak dyskusję prowadzić by się wzajemnie nie okładać,
Sprawy racji byłyby odłożone i wypowiadane treści już zawsze ...

 

Układałyby się jak dwie obce ręce zawsze na sobie łagodnie,
 Ale też na coraz to wyższym poziomie treści ich rozumienia.

 A w podobny sposób ścierały się poglądy dwóch osób,
Poety i filozofa, z farmaceutą natchnionym kontaktem. 


 Ale gdy taki zestaw zaczyna się interesować fizyki metafizyką,
Zaczyna się robić ciekawie, tak jak na spotkaniach z autorami s.f.

Lecz przyznaję, że w iluzji tak samo jak forma np. Kwiatów Życia,
Jest również ciekawa jak chemia jako rusztowania do fizyki zaprawy.

Inspiracja dobrocią, ale nie naiwnością czasami na nas działa,

Ale musi mieć i zaprawy treść i formy radością wypełniona.

Wtedy emocje dźwigają nas na wyżyny zrozumienia treści,

Jak i formę ciała za sprawą podnoszenia wibracji do nieba.

 

Poza radością i pasją co do nowych oczekiwań nie warte są inne emocje,

Aby całe życie im poświęcać całkowicie, a szczególnie dla formy materii.

A jeśli nowy świat zapisujemy emocjami treści,

A nie jak teraz tutaj materialną formą wyzwań?

autor obrazów: https://www.facebook.com/odwazniemyslacy/?tn-str=k%2AF

Czy nie warto się zastanowić, co i kto nam te emocje podnosi?

Woda

Błogosławmy wodę tu i wszędzie na zewnątrz i wewnątrz,
Unikajmy tych wpływów, które zapisują nienawiść w niej.

Pamiętajmy, że mamy na powierzchni jej niewiele,
Za to ogromne zasoby w głębi naszej ziemi...

Patrzmy na ręce naszych parlamentarzystów w tej sprawie,
Jak głosują, aby je sprzedać obcym kartelom i ich bankom.

Nasze wodociągi już nie należą do nas wyłącznie i podobnie jak i ziemia,
A wiemy jaką moc ma woda do oddziaływania na nas psychotronicznego.

Dopóki będą rzeźnie i hodowle świń tak jak w naszym kraju,
Będą wojny w domach, w Parlamencie, podobnie na świecie.

Jeszcze raz chcę podkreślić, że to wszystko, to samo-programowanie nas,
75% wody w naszym mózgu, ponad 90% w całym ciele i podobnie Gai.

Przerabiając ją na mięso hodowlane do uboju,
Wprowadzając do ziemi jej zawartość z moczem.

Przekazujemy zapis strachu i męczarni zwierząt tak zabijanych,
Do naszych wód pokładowych jako zasilanie przyszłych plonów.



'Ale czemu cię ukrzyżowali?' - Abym został twoim pośrednikiem do Boga,
To coś w rodzaju totemu dla znaku krzyża jako twojego błogosławieństwa.

Gdy robisz znak krzyża błogosławisz wodę we własnym ciele,
Gdy patrzysz na mnie na krzyżu zakłócasz ją strachem i męką.

Tak właśnie okultystycznym znakami wisiorków i ozdób koszmarnych nad kościołami,
Rytuałami mojej drogi krzyżowej wpisujesz sobie moje cierpienia jako zapisy w wodę.


''Antena-klaster wody...

... Miłość Wdzięczność kierowana do wody ...

To ukazuje potęgę jaką mamy w sobie, pomyśl jak byś kierował energię Miłości 
Wdzięczności do serca do rzeczywistości i swojej do uczuć do istot 
 na drodze do natury do świata wewnętrznego który budujemy ... '

Tylko spróbować i nie pytać czy działa,
a wszechświat odpowie jakby zaraz ..."


Otwarcie twoich czakr też zależy głównie od zapisów w wodzie,
Pokazał to Masaru Emoto na swoich doświadczeniach z myślami.

Jej trzy stany skupienia to coś cudownego jak i zamykającego,
Np. przepływ wody i zamarzanie to jakoby zatrzymanie czasu.



Teraz wiem już jak, że dzięki kum-bace pewnej wschodniej technice oddechu,
Postawiłem siebie bardzo szybko na nogi po ostrym zawale bez koronografii.

Teraz i rozumiem, że ja sam wgrałem w siebie t.j. w zasoby wody program,
Który spowodował, że funkcje części martwej serca, przejęła część zdrowa.

A nasze wznoszenie pewnie też od jej zawartości zależy,
Im bardziej czysta i zdrowa błogosławiona tym szybciej:

 


'Właśnie sobie słucham, jak babcia Kiesha pięknie kłamała!
Ale przynajmniej na chwilę człowiek sobie pomarzył.'

/napisała koleżanka/

 https://www.youtube.com/watch?v=MG6LC_5hDXQ&t=176s

 Jeśli ten proces nie może dotyczyć wszystkich i w jednym czasie, to i zrozumiałe,
Że każdy budzi się sam i w swoim czasie, ale widząc innych obok w niedoczasie..

/opowiedziałem/



Wzrastamy tak, jak wszystko od wewnątrz dzięki zasobom wody,
Podobnie jest z naszym wzniesieniem, ale widzimy na zewnątrz

Jeszcze niedoskonałość tego wspólnego zewnętrznego świata ułudy,
Jak balon już o zawartości helu, ale zewnętrznie jeszcze przywiązany.