Myśl

Myśl stworzyła to trójwymiarowe doświadczenie na Ziemi,
Tak się dzieje już prawdopodobnie od samego początku. 

Walutą stworzenia w trzech wymiarach są myśli.
Myślenie, logika, teoria, intelekt, czy filozofia.

Jak też i racjonalizacja, ocena, rozumowanie, przywoływanie,
Jak i osądzanie, a są one wszystkie produktami naszych myśli.

Myśl jest przewodnikiem absolutnie wszystkiego, 

Tego co składa się na trójwymiarową rzeczywistość.

Udowodniono już ponad wszelką wątpliwość,
Że materia jest pustą przestrzenią i nie istnieje.

Materia powstaje w świetle, z częstotliwością, taką, z którą się harmonizujemy,
Aby samemu i tylko dla siebie urzeczywistnić to, co uważamy za rzeczywiste.

Tak samo jest z płótnem malarza, bo jest też czyste,
To dopiero jego wewnętrzne światło obraz maluje.



Tak ładnie wyrażamy myśli, ale czym są one tak naprawdę,
Czy jakimś specjalnym spoiwem, światła z ciemnością bytu?

Najłatwiej przyrównać je do światła energii, a uruchamiane w naszej głowie,
Na pewno to coś co łączy materię z energią w zakresie częstotliwości światła.

Nie jestem fizykiem, a chemia związków jest od tego daleka,
Najłatwiej o tym wyrażają się metafizycy łącząc w to ducha.

 

Agni Joga jak coś pamiętam mówiła, że myśli są subtelno-materialne,
Nie tworzy je umysł w mózgu, ale przepływają ze świata duchowego.

Nie lubię jak mnie się sprowadza do radiotelewizyjnego odbiornika,
Ale z tego wynika, że w pewnym sensie mamy tylko jakiś ich wybór.



Co innego teraz, gdy mamy Brus'a Liptona i pojęcie, że mamy w sobie Iskrę,
Część Najwyższego Stwórcy, tak jak mówi Kryon w przekazach: 'Wino duszy'.

To w zasadzie wszystko zmienia dla izolowanego osobnika jak ja,
Ale co ma zrobić ktoś, kto pracuje, ma rodzinę, dzieci i obowiązki?

Dochodzimy do świadomości, iż wszystkie zasady i prawidła,
Te, które wydawały się nam być z nią związane - to nieprawda.

Uzmysławiamy sobie, że wolno nam niemalże wszystko,
I włącznie z tym, o czym uczono nas, że tego nie można!



Myślą mogę dotknąć psa i zareaguje właściwie do tego co się już nauczył,
Z kotem już trudniej bo ma świadomość, że to manipulacja, a tego nie lubi.

Ale w związku z tym, że jesteśmy wewnętrznie połączeni,
Mogą posłuchać czego od nich chcemy, ale nie dostosować.

Ale nasze komórki nie mają takiego wyjścia, bo muszą nas słuchać jak Boga,
Taką władzę ma nasza Iskra, podobnie jak u psa i kota, aby tu funkcjonować.

 

Muszę się wam do tego przyznać, że z tego sam egoistycznie korzystam,
Usuwam sobie bóle ciała jako sygnały od nich do mnie co mam zrobić ...

Kiedyś latałem z rękami bawiąc się jako bioenergoterapeuta,
Efekty były różne zależne od sytuacji w stosunku do innych.

Ale nigdy nie zawodziły mnie w stosunku do mojego własnego ciała,
Dlatego się wycofałem z tego na rzecz  reagowania na sygnał z góry.

 

Gdy taki przychodził wiedziałem, że wtedy nie tyle mi było wolno,
Ale przyjmowałem to mniej więcej za rozkaz i dotykałem tę osobę.

Z czasem przestałem się przywiązywać do samych efektów,
A i poleceń było coraz mniej, raczej przypadkowe dotknięcia.

Czułem, że są to tylko jakieś tam inicjacje i drobne popchnięcia,
Aby każdy musiał sam nauczyć się decydować o swoim zdrowiu.



Teraz już widzę jak ludzie się budzą i zaczynają wierzyć w swoją moc myśli,
Wystarczy dać rozkaz swoimi myślami naszym komórkom, a będą jak te nowe.

Ale trzeba też wiedzieć, że działa to w obie strony i się z nimi umawiam,
Że jak chcą dodatkowej energii z rąk, to je w miejsce bolesne przykładam.

Jak dbasz o psa, to jest ci wierny no i posłuszny,
Jak nie, to będzie chodził ze spuszczoną głową.



http://tamar102a.blogspot.com/2019/10/bruce-lipton-nowa-biologia-madrosc.html

Aniołowie c.d.

Kiedyś na wycieczce autokarowej na Sycylię spotkało mnie dość wiele

Zadziwiających historii i zdarzeń, nawet pisałem kiedyś jak śpiewałem ...

W Rzymie na koniec wycieczki  'O sole mio' razem z dwoma kucharzami,

Co wybiegli z zaplecza restauracji, aby mi wtórować i pomóc w zakładzie.

 

Zakład dotyczył kasety tak świeżej jak bułeczki; występu trzech tenorów w Karakalli,

Za śpiew miałem dostać od przewodniczki darmo taśmę niedostępną dla mnie w cenie.

To były emocje jakie wtedy i ja przeżyłem, ale dla mnie nietrudne,

Bo nikt nie wiedział, że wcześniej szkoliłem głos przez lat siedem.

 Potem przyszło jako refleksja jako kim w zasadzie jestem i na Sycylii,

Gdy przewodnik miejscowy kazał nam usiąść jak najdalej w teatrze.

W zasadzie na ruinach teatru greckiego i na najwyższych stopniach amfiteatru,

Ale on sam stanął na deskach teatru mówił do nas prawie szeptem i był słyszalny.

Wtedy tylko docierało do mnie to, jak to jest możliwe,

Bo uczeni do dziś podobno nie wiedzą, jak to działa.

Ale dopiero po jakimś czasie dotarły do mnie słowa o czym on mówił,

Wtedy naprawdę zrozumiałem, że tak Grecy mówili do swoich bogów.

Grając swoje role na deskach ze świadomością dla i do kogo grają....

Ponoć Grecy już samą budową teatru wyrażali swój Panteon Bogów:

Nas aktorów życia chwilowo na jego deskach i ten amfiteatr 'bogów'.

 

Na deskach gramy swoje role ubrani w kostiumy ciał, ale w amfiteatrze,

Już jako widzowie duchowo po zdjęciu ciała na różnych miejscach stopni.

Bo raz jesteśmy aktorami na deskach na krótko w tym spektaklu życia,

Aby potem po rzekomej śmierci stać się aniołem jako widzowie amfiteatru.

Ponoć tak też jest zbudowany amfiteatr, abyś nie widział siedzących za tobą,

A patrząc na teatr do przodu widział tylko te niższe stopnie ducha amfiteatru ...

 

Prawdopodobnie tak sobie wyobrażali budowę Stworzenia tego naszego kosmosu,

Dwie części typowo materialnej i hierarchii duchowej, a nas jako aniołów i bogów.

Wchodząc i rodząc się na deskach zakładamy maskę, perukę i kostiumy,

Aby się różnić od siebie i grać swoje role wymyślone małpim umysłem.

Ale teraz już zaczynamy wchodzić w ten nasz wewnętrzny teatr serca,

W nim już nie będzie aktorów odgrywających nasze skryte wyobrażenia.

Teraz to wszystko stanie się prawdziwie realne duchowo,

Bez podziału na teatr zewnętrzny i amfiteatr wewnętrzny.

Aniołowie

Nie pamiętam swojego dzieciństwa prawdopodobnie wypartego,

Ale zauważyłem u swoich dzieci to obserwowanie niewidzialnego.

Można to zauważyć w łóżeczku niemowlęcym, wtedy kiedy nie ma zabawek,

A one reagują na coś jakby widziały, a czego my nie możemy zaobserwować.

Tak się pewnie narodziły opowieści naszych przodków i te z bajek,

Poparte później tzw. niby zbiegami okoliczności co do ich ostrzeżeń.

A mniej uważni z nas i sceptycy już nie chcą tego kojarzyć z anielską pomocą,

Jednak każdy z nas się z tym zetknął lub choćby słyszał o takich przypadkach.

Takich nieuzasadnionych przypadkach czuwania nad każdym z nas,,

Cofania nieuzasadnionego ręki, czy nagłego wybierania innej opcji.

Warto to zauważyć i śledzić, a następnie kojarzyć z nieprzypadkowością,

To wtedy człowiek zauważy związek przyczynowo skutkowy niezależny.

Oczywiście niezależny od naszego rozumu i myśli, ale z nimi związany,

Gdy o czymś myślimy intensywnie, a potem już zadajemy sobie pytanie ...

To cały czas obserwujemy ekran postrzegania i co się na nim dzieje,

Wszystko co nie typowe z zachowania natury, a szczególnie owadów.

 

Korelacje ich zachowań, lotu i kierunek lub lądowanie na naszym ciele,

Gdy są zależne od naszych zadawanych pytań, a przez nich odpowiedzi.

Przecież to nie one nam odpowiadają podobnie zwierzęta domowe,

A mogą przyjść, gdy o nich myślimy, a potem reagować na pytanie..

Z jednej strony to jest trudne i łatwe by oddzielić te normalne od nietypowego,

Pies wyczuwa, kiedy pan o nim myśli, czy się martwi i on kładzie łeb i czeka.

Nie wiem sam czy czyta nasze myśli, czy przez jego zachowanie odpowiadają aniołowie,

Ale myślę, że ta druga opcja jest bardziej prawdopodobna, bo zwierzęta są obserwatorami.

Reagują na naszą mowę ciała bardziej niż na myśli,

A wcześnie podejrzewałem, że na nie telepatycznie.

Teraz sądzę, że bardziej jest prawdopodobna opcja przekazów, 

Oczywiście przez nie do nas od chwili, gdy to my zauważymy.

 

Zawsze gdy mam pozwolenie na wstrząśnięcie sceptykiem,

Zadaję mu pytanie jak on to robi, że trafia palcem do nosa? 

Odpowiada buńczucznie, że to sam, no tak ja mu odpowiadam,

To za sprawą twoich myśli postanowień, ale kto ciebie słucha?

Ktoś w twoim ciele; organy, komórki, dobre duszki z Panem Bogiem?

Wtedy się zaczyna proces odrzucania sugestii i samodzielne myślenie.

Szkoda czasu na wyżej prezentowaną naukę wiedzę tajemną itp.

To musieliśmy czynić my, aby teraz ją upraszczać i by dać innym.

Teraz w nowej energii już koniec z chodzeniem po omacku jak w zabawie w ciuciubabkę,

Wyobraźmy sobie choćby na podstawie biura poselskiego ile potrzeba w nim urzędników?

Pomnóżmy to przez znak nieskończoności i będziemy mieli całą biurokrację duchową,

Na prawdę potrzeba nieprawdopodobnych wysiłków, aby ktoś realizował nasze myśli.

Przestańmy się bawić w urzędową hierarchię, bo to są istoty równorzędne,

Pracują na nasze obrazy myśli jak artyści malujące swoje obrazy intuicyjnie.

A jak śpimy to razem z nimi wszystko poprawiamy jak na próbach teatru,

Bo też sami z nimi jesteśmy scenarzystami i reżyserami własnych snów.

Iskra

Miłość czyni cię prawdziwym. 
Bez niej jesteś jedynie fikcją, niematerialnym snem. 
Miłość dodaje ci treści, daje ci poczucie całości, 
czyni cię wyśrodkowanym. 
Jest ona jednak zaledwie połową podróży; 
drugą połowę stanowi medytacja i świadomość. 
Miłość przygotowuje cię do niej - jest początkiem, 
a świadomość jest końcem. 
Pomiędzy nimi dwiema zaczynasz odczuwać Boga; 
między tymi dwoma brzegami płynie rzeka Istnienia.

~ Osho
Dojrzałość, Odpowiedzialność bycia sobą

 

5 KROKÓW DO ZDOBYCIA TEGO, CZEGO CHCESZ

Po pierwsze, chcesz pogodzić się z tą konfiguracją. Zawrzyjcie pokój z rodziną 
I z tym, jak niechcący zmiażdżyliście wszystkie wasze nadzieje i marzenia z nimi.  

Po drugie, uświadom sobie myśli, przekonania i wzorce zachowań. Świadomość 
A wtedy zaprowadzi cię to bardzo daleko we wszystkich dziedzinach życia.  

Po trzecie, kiedy już osiągniesz tę świadomość, możesz zobaczyć te samobójcze idee 
Jako słowa, które krążą wokół was. Istnieją na twoim polu i łatwo je teraz zdmuchnąć.
 
Wtedy gdy weźmiesz głęboki oddech.  
Wydychaj przez usta i zobacz, jak słowa są rozwiewane.

A potem piąty i ostatni krok to relaks.  
Zrelaksuj się, wiedząc, że wykonałeś pracę. 
 Zrelaksuj się i otrzymuj to, co do Ciebie przychodzi, 
co jest nowe, ekscytujące, interesujące i nieograniczone. 
 Im więcej możesz się zrelaksować i pozwolić, a
by rzeczy przychodziły do ​​ciebie we wszystkich kształtach i rozmiarach,
 tym więcej czasu masz, aby cieszyć się swoimi dziełami, 
cieszyć się życiem w krainie nieskończonych możliwości.

Sam przeżyłem taką jaką Kryon tu  opisuje Iskrę Świadomości,
Moment nieprawdopodobnej wolności i radości istnienia bytu.

https://winowinowinocd.blogspot.com/2019/10/elementy-iskry-cz-i.html

Było to wypchnięcie jak przez te jego złote drzwi,
W szpitalu po akcji zatrzymania serca i wróciłem.

Ale jakby odmieniony na nowo świadomością piękności życia,
Nauczyło mnie to i pokory i dystansu do naszej wspaniałej gry.

https://winowinowinocd.blogspot.com/2019/10/iskra.html

Samadhi

Samadhi to znaczy aby umrzeć przed śmiercią,

To każde odejście naszego ego od zbioru innych.

Każdy z nas jest kroplą wody w ocenie wspólnym jako duże ego,

Gdy zaczyna się wrzenie częstotliwości to zaczynamy parowanie ...

Wtedy zaczynamy się budzić jako para wodna i wychodzimy z Mai,

Maya to iluzja of self, jeśli jesteś w niej to znaczy, że śpisz w iluzji. 

Jesteśmy Bogiem w działaniu blokującym tą energię miłości,

I w taki sposób powstaje zasłona naszych przekonań i sądów.

Uczeń, próbujący zrozumieć i zastosować te potężne choć proste prawa, 

Powinien zwrócić szczególną uwagę na swoje myśli i słowa: - "Jam Jest"

 

Ponieważ za każdym razem, gdy myśli czy mówi "nie jestem", "nie mogę",

 Albo "nie mam", dławi Wielką Obecność Wewnętrzną; świadomie lub nie, 

A więc zachowuje się tak, jakby sam chwytał rękami czyjąś szyję, aby go zadusić.

Przez to obraz jego postrzegania się zawęża i szuka wytłumaczenia niedoskonałości.

'Nasze doświadczanie „rzeczywistości” jest wynikiem poziomu wibracyjnego, 
z którym się identyfikujecie. 
Kiedy identyfikujecie się z wyższymi wymiarami świadomości, 
uwalniani jesteście od ograniczeń przestrzeni i czasu, 
i operujecie wtedy w tej bardziej płynnej rzeczywistości.

Gdy przenosicie swój punkt odniesienia do piątego wymiaru, 
Nasza osobista historia tego życia wydaje się snem.' 

 

Dzieje się to tak ponieważ wznosimy się ponad zakotwiczenia zmysłów wcielonego życia,
A wszystkie zdarzenia, czy też wszystkie historie tego wszechświata wydają się jak ze snu.

 Wyobraźmy to sobie, że jesteśmy Jednym i że postanawiamy doświadczyć miriadów, 
Możliwych niuansów tego, czym możemy być poprzez poziomy ciągłej indywidualizacji. 

To staje się podobne do rozciągającej się gumki. 
Osiągamy coraz to więcej bąbli indywidualizacji. 

 

A one tak jak i gumka coraz bardziej i bardziej się napinają, aż do momentu, 
Gdy dojdzie do punktu maksymalnego rozciągnięcia oddalając się od Źródła.

A zatem oddalamy się tak, jak jest to tylko możliwe, od Niego i napięcie jest ogromne. 
Odwracamy się więc i puszczamy gumkę - czyli nasze oddzielenie. I co wtedy się dzieje? 






Bardzo szybko osiągamy znów swoją jedność. To się teraz dzieje!
Dlatego teraz rozpoczyna się "wdech". A więc czas wracać do domu.


 Najlepiej być w stanie Samadhi jak na linie nad przepaścią,
Czyli w stanie ciszy spokoju i równowagi jak i snu umysłu.



 NIE NALEŻĘ DO ŻADNEJ RELIGII.
MOJĄ RELIGIĄ JEST MIŁOŚĆ.
KAŻDE SERCE JEST MOJĄ ŚWIĄTYNIĄ.

~RUMI

Mistrz snu

 

Kiedy próbujesz 'odpuścić' myśl lub uczucie,
idziesz z nim na wojnę.
Sklejasz się z nim.

Zamiast tego pozwól mu trwać.
Niech zostanie, teraz.
Niech się wtuli w ramiona świadomości.
Niech kąpie się w akceptującej uwadze.
Która jest Miłością.

Odpuść ideę odpuszczania.

Ponieważ będąc Miłością,
już jesteś wolny.

Nie ma czego odpuszczać.

♡ Jeff Foster

Czaromarownia Duszy - " Danea "

 Cienka granica pomiędzy tym odpuszczaniem, a pozwoleniem,

To pewnego rodzaju mgiełka podlegająca swoistemu rozwianiu.

Lecz pamiętajmy wszystko to wszystko się dzieje w świadomości,

Jej rozwiać nie można, ale robią to używki, energetyki i alkohol.

Ayahuasca może gwałtownie nas zatopić w nieprzepracowanych,
Systemach zapisu nie tylko aktualnego spektrum obecnego życia.

Stąd ostrzeżenia dla tych nieprzygotowanych i obecność też prowadzącego,
Krótko mówiąc można zobaczyć wszystko to co się pod podszewką skrywa.



Ale nie ma się czego bać, bo to wszystko nasze doświadczenia,
A to właśnie ich nierozwiązanie do życia nas tutaj sprowadziło.

Im wcześniej tym prędzej się podniesiemy w poziomie wibracji,
Wtedy życie stanie się o wiele łatwiejsze i popłynie jak na fali.

 

"Piąta Perspektywa jest całkiem prostym spostrzeżeniem,
że nie jesteście ograniczeni ani przestrzenią, ani czasem.
Jest to przedsionek wejścia do piątego wymiaru
a stamtąd także do wyższych wymiarów.
Jest to bezpośrednie odczucie, a nie po prostu myśl bądź idea.
Jest to wewnętrzne doświadczenie wygenerowane przez aktywację
zdolności prawej półkuli mózgowej do zarządzania przestrzenią.
Kiedy wkraczacie do rozszerzonego odczuwania przestrzenności
poprzez bezpośrednie doświadczenie, pojawia się przeskok w świadomości.
Stajecie się świadkami sennej natury waszego obecnego życia,
waszych historii i wszelkich zjawisk was otaczających.
To poczucie wolności, to wzniesienie się ponad doświadczanie przestrzeni i czasu,
może umożliwić Wam działanie w realiach wcielonej egzystencji,
w bardziej kreatywny i bogatszy sposób, i to dlatego dzielę się z wami tą wiedzą."



Muszę się przyznać, że mam podobne odczucia,
A które brałem na karb własnego rozkojarzenia.

Nie tylko z wiekiem mi się to przytrafia i zaburzeniami równowagi,
Tłumaczę to sobie próbą robienia kilku rzeczy na raz jednocześnie.

Dziwne, że ja nie mam zaburzenia równowagi na rowerze,
A to świadczy, że chodzi o coś innego, jak dystans liniowy.

Pewnie zaczynam widzieć nie tylko liniowo, a szerzej wielo-pasmowo,
Czas to tylko pojęcie oddzielenia od całości, które teraz dochodzi razem.

Dalej wstrząsam się na myśl bycia częścią całości otaczającego mnie tłumu,
Mam nadzieję, że chodzi o coś innego i na wyższym poziomie bytu Jaźni.

Z drugiej strony te ciągłe zalecenia ukorzenienia się na Ziemi,
Powodują, że czuję się jak bym był w dwóch miejscach na raz.

Trochę z trwogą myślę jak mi się kiedyś przytrafiło to coś podobnego w czasie,
Gdy w jednym miejscu zniknąłem w świadomości, a w drugim przeżyłem życie.

Jesteśmy w sytuacji ptaka już dawno wyklutego z jaja,
Który teraz zaczyna przeżywać chęć wylotu z gniazda.



"Kiedy wkraczacie w Piątą Perspektywę będącą wzniesieniem się poza przestrzeń i czas, 
wszystko co dotyczy waszego życia i świata wokół was wydaje się jakby ze snu. 

Stajecie się odłączeni od tego i może się nawet wydawać, 
że Wasza codzienność jest jakimś tańcem, który was w ogóle nie interesuje. 
Jeśli pozostaniecie w Piątej Perspektywie bez korzystania z realiów  
swojego wcielonego życia, znajdziecie się w bańce, jako kokonu, 
ale co do warunków ewolucji wymiarowej nie skorzystacie nic na takiej ucieczce. 

Wyobraźcie sobie, że pozostawanie w takiej bańce Piątej Perspektywy 
byłoby najlepszym rozwiązaniem dla niektórych osób, 
w kilku rzadkich przypadkach i dla większości, 
Piąta Perspektywa może być najlepiej wykorzystywana 
jako odskocznia do głębszych wglądów i kreatywności."


http://tamar102a.blogspot.com/2019/10/wtajemniczenie.html

JEDNO ŻYCIE LŚNI WE WSZYSTKIM

"- Spójrz jak szczerze, otwarcie i bezwstydnie mówi o tym co czuje i doświadcza. 

Nie ma w sobie samo-osądu ani strachu przed opinią innych. To mistrz.
- Naprawdę? Myślałem, że mistrz nie czuje gniewu, smutku czy cierpienia. 

Przecież wzniósł się ponad ludzkie dramaty. 

Dlaczego by doświadczał trudności?
- Widzisz przyjacielu, mistrz nie jest określonym ideałem, 

który inni mogą podziwiać i naśladować. To Dusza, jak Ty czy ja, 

która poddała się wobec obecności Życia we wszystkim 

i rozpoznała, że nie ma nic poza Doskonałością. 

Dlaczego mistrz miałby uznać za niedoskonałe to, co czuje czy doświadcza, 

skoro widzi, że jest to Życiem, które lśni w tym wszystkim?
- Nigdy bym jednak nie pomyślał, że może być mistrzem... wydawało mi się, 

że utożsamia się ze swą historią, że nie akceptuje tego, co jest, że za dużo myśli...
- Mistrz jest tym, czym Życie jest; spontaniczną i nieokreśloną dynamiką doświadczeń, dziejącą się w czułych objęciach ich Jednego Źródła.
- Jak to Jednego? 

Chcesz mi powiedzieć, że to co się mi wydarza nie pochodzi od moich wyborów 

lub od decyzji tych, którzy to powodują?
- Nie powiedziałem tego. Lecz czyż nie wszystkie doświadczenia 

czy percepcje posiadają coś wspólnego?
- Czyli?
- To ku czemu się one objawiają.. i skąd się biorą...
- Świadomość.
- Tak, zatem czy ma ona coś innego do robienia, jak tylko doświadczanie tego, 

co sama z siebie wyłania?
- Trochę podchwytliwe...
- Mówię o Świadomości, nie o Tobie.
- Jakże możesz tak mówić! Jak mogę nie być Świadomością!?
- Nie możesz nią być.. Możesz tylko się poddać i nie wiedzieć niczego, nawet swego imienia, czy będzie to Tomasz czy "Świadomość"... wówczas naturalnie jesteś... i żyjesz.

Czasem całkowicie, czasem stopniowo, ale przestajesz przykładać wagę do myśli, 

emocji, słów, wydarzeń... Bo zdajesz sobie sprawę, że to ciągłe określanie i definiowanie, 

czy w sposób "chłopski" czy "duchowy" jest tworzeniem nakładki na Doskonałość Życia. 

I gdy Świadomość prześwietla Ciebie, innych, świat... 

żyjesz naturalnie i bez trzymania się koncepcji... 

nawet takich, którymi sam Cię karmię.

Możesz mówić o tym co czujesz czy doświadczasz, używając całej werbalnej palety, 

lecz w głębi ducha wiesz, że jest to Życiem, Doskonałością, Światłem. 

Możesz widzieć innych ale wiesz, że są tak samo Jednym Życiem, jak Ty, 

choć tak pięknie i unika-lnie pokolorowani barwami Nieokreślonego.

Widząc przede wszystkim Doskonałość - obejmujesz ewidentne niedoskonałości form ludzi (łącznie z Tobą samym) i tego co kreują, bo ostatecznie jest to Źródłem doświadczającym Siebie.

I gdy wszystko lśni blaskiem Jedynego, pozostaje tylko żyć jakkolwiek jest to naturalne dla Ciebie, czyli w sposób honorujący, celebrujący i uznający w największej możliwej czułości oraz delikatności Cud Życia, którym jest to, co widzisz, czujesz, doświadczasz czy pragniesz. Czymkolwiek by to było i ktokolwiek by stał przed Tobą.

Nie przegap tego Cudu. Jest właśnie tutaj, dzieje się teraz."

Centrum Serca

Dziewięć oznak, że obserwują cię anioły

fot. iStock

Lubimy wierzyć, że czuwa nad nami potężne "coś". 

Część z nas wierzy w anioła stróża, inni mówią o sile wyższej, 

opiekunach duchowych czy po prostu o duszach najbliższych zmarłych. 

Zwracamy się do nich o wsparcie, szczególnie w trudnych dla nas momentach. 

Jednak anioły są przy nas zawsze, także w życiu codziennym. 

Są posłańcami pokoju, równowagi, mądrości i miłości.

Subtelnie starają się wskazać nam drogę ku poprawie naszego życia.
Wspierają, dają siłę, pozwalają ujrzeć sytuację z innej perspektywy.
Nawet w najtrudniejszym momencie pozwalają odnaleźć światło i pomagają stanąć na nogi.
Są stale przy nas i przekazują nam znaki oraz wskazówki.
Jeśli chcemy dostrzec ich obecność, musimy nauczyć się uważnie patrzeć.
Będziemy zdumieni, jak wiele wsparcia od nich otrzymujemy.
A o ich pomoc nie musimy prosić, one po prostu są.
1. Głosy anielskie
To nie są głosy w sensie dosłownym.
To przebłysk intuicji, szturchnięcie, szept, który zdaje nam się, że usłyszeliśmy,
mogą to być niespodziewane słowa od zupełnie obcej osoby w miejscu publicznym.
Być może zrozumiemy ich przekaz. J
eśli nie, to zwróćmy się do aniołów z prośbą, żeby mówili do nas głośniej,
jaśniej, w zrozumiały dla nas sposób. One z pewnością posłuchają.
2. Wahania temperatury
Anioły dobrze wiedzą, kiedy są nam najbardziej potrzebne i zawsze znajdą się przy nas na czas. Kiedy odczujemy nagle zmianę temperatury lub zupełnie niespodziewany ruch powietrza to znak,
że twój opiekun jest przy tobie.
3. Zmiany ciśnienia w pokoju
To jak powietrze przed burzą, potem nagły spadek.
Wszystko to odbija się na naszym samopoczuciu.
Raz jesteśmy weseli i pełni energii, innym razem apatyczny, zmęczeni.
4. Dziwny wygląd spotkanej przypadkowo osoby
Czasem to oryginalny, ekscentryczny strój, czasami jakiś szczegół urody,
który na długo przykuje naszą uwagę.
Tak właśnie w pradawnych opowieściach opisywano bogów.
5. Szczęśliwe przypadki
Otaczające nas anioły często dają o sobie znać.
Czasem po prostu czujemy ich obecność.
Kiedy czegoś potrzebujemy, nagle to znajdujemy.
Trafiają nam się same korzystne zbiegi okoliczności.
W bibliotece książki same spadają z półek wprost pod nasze nogi itp.
6. Sny
Jeśli mamy jakiś problem do rozwiązania i nie wiemy, jak postąpić,
to aniołowie już dają nam podpowiedzi.
Zadajmy pytanie i normalnie połóżmy się spać.
Po przebudzeniu powinniśmy zapisać każdy szczegół snu.
 To nasze odpowiedzi.
7. Pióra
Osoby, które mówią o tym, że przeżyły spotkanie z aniołem opowiadają też,
że w tym czasie często widywały białe pióra.
8. Kolorowe światła
Kolejnym znakiem, który mówi nam, że opiekunowie są obok nas są pojawiające się niespodziewanie kolorowe refleksy świata.
Promień słońca załamany przez szkło, tęcza czy ciepłe światło zza gałęzi drzew.
To znak, że jesteśmy pod opieką.
9. Zapachy
Czasem czujemy zapach, który zupełnie nie pasuje do sytuacji
i nie wiadomo, co jest jego źródłem.
Zapach też znika tak niespodziewanie, jak się pojawił.
To również znak od naszych aniołów opiekuńczych.

Źródło: Onet Magia

A teraz napiszę coś od siebie, bo już w dzieciństwie zauważyłem,

Że ktoś nade mną czuwa i podsuwa niepodziewane odpowiedzi...

To wszystko co napisane jest zgodne z prawdą więc powiem coś od siebie,

Tęskniąc za córką czteroletnią wracając do domu z sanatorium, pomyślałem

Jak będzie wyglądała jako nastolatka taką jaką jest obecnie,

Wtedy na rondzie w Kłodzku machnęła mi szczupła postać.

Nieprawidłowo się zatrzymałem, bo dostałem charakterystyczny dreszcz od anioła,

Szybko wsiadła w kaszkiecie zasłaniającym twarz i włosy i sięgnęła po moje wiersze.

Nic nie mówiąc spojrzała od dołu zalotnie zadając pytanie,

Ta Ania to pańska córka, a Pan wie, że jak ja się urodziłam...

To mój tata miał też 60 lat i zadała mi pytanie, czy iść na studia do woja,

Dając do zrozumienia, że wie kim jestem, a więc odpowiedziałem krótko:

Jak jesteś posłuszna rodzicom i czekasz jak piesek na polecenia,

Gotowa na każde skinienie i wykonując wszystko bez szemrania...

Po czym kazała mi stanąć w lesie i wysiadła,

A ja nie miałem czasu na zastanowienie zniknęła.

Tak jak się pojawiła tak i zniknęła, za to moja koleżanka z bloga,

Nic nie wiedząc opowiedziała mi podobny sen w nocy jak żywy.

Druga historia wydarzyła się mojej pierwszej żonie na lotnisku we Frankfurcie,

Nie znając języka mając w ręku bilet z noclegiem w hotelu została zignorowana.

Śmieli się udając, że nie rozumieją o co chodzi, wtedy sobie przypomniała,

Odniosła się do anioła i poczuła rękę z tyłu, a była to ciemnoskóra szarytka.

Czystą polszczyzną poinformowała dokąd ma się udać i zniknęła,

Śmiejący się Niemcy z obsługi sami nawet nic z tego nie zauważyli.

Każdy z nas cofając się w pamięci już dłuższego życia miał podobnie,

W większości ci niewierzący podobnie jak ta obsługa, nic nie zauważyli. 

Życie to magia tylko trzeba to zauważyć,

Jest snem nieświadomym dla tych innych.

https://tamar102a.blogspot.com/2019/10/wtajemniczenie.html